Nieuwsarchief van VCHN
Op Oudjaarsdag 2009 heeft een afvaardiging van de Paardenkliniek het Oudste Paard uit onze parktijk gehuldigd. Die eer viel te beurt aan de KWPN merrie P-Jolanda van Anja van Weelden van de Elft in Hippolytushoef. P-Jolanda (V: C Robin du Bois) is gefokt door Kees Keyzer uit Hippolytushoef en Anja heeft haar op driejarige leeftijd gekocht. In de dressuur heeft ze de L2 bereikt en Anja heeft er twee veulens bij gefokt. Met deze nakomelingen resp.van de hengsten Doruto en Able Albert heeft Anja allebei Z dressuur gereden. De laatste heeft ze nog in haar bezit en deze schimmel is inmiddels 19 jaar oud. Moeder P-Jolanda is van 1974 en dus wordt ze in 2010 36 jaar! De merrie is nog klokgaaf op de benen en alle tanden en kiezen zijn nog aanwezig! "Een oude dame met karakter!", zo omschrijft Anja haar paard. Als ik haar wat te laat buiten doe, wordt ze erg onrustig en zenuwachtig met als gevolg dat ze weer even slecht eet. Het geheim om een paard zo oud te laten worden? "Alle dagen buiten laten lopen en verder geluk hebben." Tot 10 jaar geleden werd ze nog regelmatig bereden, maar sinds die tijd geniet ze van een goed verzord pensioen!
Op de linker foto wordt het paard klaargezet voor de fotoshoot. Links fotograaf John Oud vvan de Schager Courant. Rechts: Assistente Greet Schaafsta, die dit leuke initiatief bedacht, Anja van Weelden met P-Jolanda en collega Willem Bakker. Voor Anja bloemen en voor het paard een zak licht verteerbare muesli en een statiedek met logo en naam van de praktijk.
Zaterdag 18 oktober 2008 werd de eerste cusus "Houden van" Papegaaien en Parkieten die georganiseerd wordt door Avian Healthcare Company in samenwerking met VCHN gegeven in ons nieuwe praktijkcentrum. Nadat de deelnemers in de kantine een kopje koffie hadden gedronken, werd de cusus gegeven in de "koepel".
Assistente Jeannette legt de laatste hand aan de stand met benodigdheden en hebbedingetjes die het leven van de vogels kunnen veraangenamen. Ondertussen geeft collega Jan Hooimeijer met veel enthousiasme de lezing over de anatomie van de vogel.
De deelnemers luisterden geboeid en waren na afloop unaniem erg enthousiast. Op de rechter foto ziet u wat het resultaat zou kunnen zijn van het zo natuurlijk mogelijk houden van papegaaien.
Het houden van papegaaien vergt veel meer kennis dan men aanvankelijk denkt, zo bleek tijdens de cursus, die waarschijnlijk nog een keer gehouden zal worden. Houd deze website dus in de gaten!
Op maandagnacht van de Zandtemer Kermis (2008) ontdekten huiswaartskerende Kermisgangers in de wegsloot langs de Korte Belkmerweg een te water geraakt paard.
De Brandweer uit Schagerbrug had afgelopen zomer juist de cursus "Omgaan met dieren in noodsituaties" bij het VCHN gevolgd en de opgedane kennis kwam goed van pas.
Het paard werd volgens het boekje gehalsterd en vervolgens gingen de brandslangen om het dier, waarna iedereen een handje hielp om het paard weer op het droge te krijgen.
Het blijft Kermis, dus we omhelzen niet alleen elkaar, maar ook het paard. Brandweercommandant André Groot kan terugzien op een geslaagde actie!
Dat het internet een machtig medium is weten wij allemaal. Soms kom je bijzondere dingen tegen tijdens het surfen over het wereld wijde web en kan je meteen reageren door een mailtje te sturen.
Zo ontvingen wij in januari een mail via deze site van de jongste zoon van de eerste dierenarts hier in de Wieringermeer; Piet Reitsma (geb.1947 te Slootdorp) Op ons verzoek heeft Piet de geschiedenis op schrift gesteld.
In 1935 vestigt dierenarts Reitsma - wel een naamgenoot, maar geen directe familie van collega Jan Reitsma - zich op verzoek van het bestuur van de Wieringermeer in Slootdorp. De polder is in 1930 drooggevallen en de eerste boeren vestigen zich er in 1934.
De oorlog was een zware tijd voor Reitsma. Behalve dat hij onderduikers huisvestte, moest de dierenarts altijd extra op zijn hoede zijn, want als "notabele" dreigde steeds de wraak van de bezetter bij razzia's. Door benzine gebrek moest hij nogal eens visites op de fiets afleggen en dan is de Wieringermeer erg groot.
Van 1935 tot 1945 woonde de veearts aan de Terpweg in Slootdorp. Bij de onderwaterzetting van de polder is het huis verwoest en na de tweede drooglegging kwam Reitsma in 1946 terug in Slootdorp aan de Nieuwesluizerweg tegenover Hotel Lely. In december 1948 verhuisde het gezin, dat inmiddels 4 kinderen telde naar Brink 4 in Slootdorp. In 1950 ging Reitsma bij de Gezondheidsdienst voor dieren in Alkmaar werken en op 24 augustus 1965 is hij in Alkmaar op 58 jarige leeftijd overleden.
Op de linker foto veearts Reitsma met zijn vrouw in 1935 en rechts een foto uit 1938 van het huis aan de Terpweg wat in 15 weken! voor 6177 gulden is gebouwd.
Vervolgens vestigde collega Bouwman zich in de Wieringermeer, die een nieuw huis aan de Wilhelminaweg 25 in Slootdorp liet bouwen en in februari 1983 praktijk met huis overdeed aan collega Gerard Knoop. Na een aantal jaren verhuisde Knoop naar de Wierweg 47 en bewoonde collega Evert Vorderman het pand aan de Wilhelminaweg.
Dit pand is de hoofdvestiging van VCHN en onderdehand wel wat gedateerd. Het voldoet niet meer aan de eisen die aan een moderne dierenartsenpraktijk gesteld mogen worden. De praktijk heeft dan ook een nieuw pand laten bouwen in Middenmeer naast de noordelijke afrit van de A7. De officieële opening staat gepland voor oktober dit jaar.
Op de linker foto is de bouw net begonnen: 25 sept 2007. Op 30 oktober is al te zien hoe groot het pand gaat worden. (rechts)
8 december is de definitieve vorm zichtbaar en op 15 april is het gebouw wind en waterdicht.
Tegenwoordig is het heel normaal om je huisdier na het overlijden te cremeren. Sinds kort is het in Nederland ook mogelijk om paarden te laten cremeren. Eén van de twee paarden crematoria staat in Rotterdam (zie ook onze links) Het overleden paard wordt door het crematorium opgehaald met een speciale aanhanger, met verschuifbare huif. Het overleden paard wordt niet gesleept, maar met een hydraulische kraan op een baar gelegd, die dan vervolgens op de wagen wordt gehesen.
Links de aanhanger, waarbij de huif naar voren geschoven is en rechts de oven.
Het Rotterdamse crematorium heeft veel werk gemaakt van de urnen en draagbare sieraden, waar een beetje as van het overleden paard in gedaan kan worden.
Een typisch geval van "Geen paniek, kalmte kan ons redden" De hond komt thuis met een vishaak in z'n lip. Een eindje snoer hangt er nog aan. Doordrukken en de punt eraf knippen is dan het protocol. Omdat dit toch nogal pijnlijk is wordt er eerst een sedatie gegeven.
Op de rechter foto is de haak doorgedrukt en kan de punt eraf geknipt worden. Dit vraagt wel om een zeer goede draadschaar!
Links is de punt eraf en hierna kan de vishaak eenvoudig teruggetrokken worden. Rechts de verwijderde stukken.
De lezing over EHBO bij honden was een groot succes. Collega Gitte Lont vond een aandachtig gehoor dat na de pauze vol enthousiasme aan de slag ging om de diverse handgrepen en het aanleggen van verbanden te oefenen. De beide Labradors van Gitte, Terra en Sara, evenals de Dalmatier Bente van onze client Freek Nierop uit Lambertschaag (zie ook www.thethreeturnips.nl) gaven hiervoor hun medewerking.
Na afloop kon Terra ook het EHBO koffertje weer mee naar huis nemen.
vrijdag 28 september 2007 oefende de Brandweer van Breezand bij het VCHN in de omgang met paarden. Zo leerden de brandweerlieden o.a. de benen van een paard opnemen.
Ook oefenden ze het gebruik van de praam en het geleiden van het paard, zelfs zonder halster!
De brandweer was zeer enthousiast over de oefening, evenals de docenten, onze hoefsmid Kees Kroon en collega Jan Reitsma.
27 mei 2007 organiseerde het vchn de eerste papegaaienboswandeling in het Dijkgatsbos. Jeannette Krijnen, onze papegaaiendeskundige was al vroeg ter plaatse om een intervieuw aan Lydia Jasper van de Schager Courant te geven.
In de vrachtwagen, waarin zich de koek en zopie bevond, was ook een uitstalling van het Harrison Bird Food en hingen er speciale papegaaien speeltjes, waarvan elke deelnemer er één kreeg van het vchn.
Er waren vele soorten papegaaien aanwezig. Op de linker foto een Blauw voorhoofd Amazone papagaai en rechts een Meyer.
Ook de bekende Kakatoo was er, evenals twee Dwerg Ara's.
Jeannette is helemaal verrukt van deze Ara en ook fotograaf John Oud is onder de indruk van dit tweetal, die in hun eigen buggy meereden door het bos!
Deze Gijze Roodstaarten, Japie (links) en Gijsje, kennen elkaar nog maar een kwartiertje en hebben al een date!
Een heel gezelschap trok na de koffie het bos in. Een enkele vogel werd in z'n kooi meegenomen en kon zo toch nog genieten van de frisse boslucht.
Met een Ara op stok en een Dwerg Ara op de arm heb je de handen vol tijdens het wandelen. Dochter Maartje van collega Gitte Lont test hier de aaibaarheid van de Grijze Roodstaart Japie Van Jeannette. Hij was heel zacht, vond Maartje. Alle deelnemers waren, net als Jeannette en de helpers van het vchn, enorm enthousiast. Dat moeten we nog eens doen!
Unieke therapie bij niet alledaags probleem.
Dankzij een goede samenwerking met fysiotherapeut Gerald Groustra uit Anna Paulowna heeft collega Gerard Knoop een paard met een vastgelopen blaassteen gecureerd.
Onlangs werd door een dierenarts een 5 jarige ruin doorgestuurd naar onze kliniek in Slootdorp, omdat het dier slecht reageerde op de door hem ingestelde koliektherapie. Het paard bleef krampen houden en de dierenarts had het vermoeden dat het paard moeite had met plassen.
Daags tevoren was het paard tijdens het rollen door een koliekaanval in de sloot gerold, waar hij met behulp van de brandweer uit bevrijd werd. De geconsulteerde dierenarts onderzocht het paard en behandelde de koliek met de daarvoor geëigende middelen. De volgende dag kwamen de klachten echter weer terug en werd besloten het paard naar het VCHN te Slootdorp te sturen voor nader onderzoek en behandeling.
Collega Knoop constateerde met behulp van de echo scanner een blaassteen van een paar centimeter, die in de plasbuis was vastgelopen vlak voor de omslag van de plasbuis in het bekken.
Om een dergelijke grote steen te verwijderen is het gebruikelijk om de steen via de endeldarm terug te masseren naar de blaas en vervolgens deze via een buikoperatie te verwijderen. Een vrij zware ingreep.
Collega Knoop bedacht echter een unieke oplossing en riep de hulp in van fysiotherapeut Gerald Groustra te Anna Paulowna. Deze beschikt over een shock wave apparaat, waarmee hij succesvol peesaandoeningen, zoals deze zich nogal eens voordoen bij sportblessures, behandelt. Een shockwave apparaat is eigenlijk een gemodificeerde niersteen vergruizer! Door het apparaat via de endeldarm van het paard op de vastgelopen steen te plaatsen, lukte het Knoop om de steen te vergruizen, waarna het paard de stukjes gemakkelijk uitplaste! Links op de foto Gerald Groustra die het shockwave pistool aan Gerard Knoop overhandigd. Het shockwave apparaat is tevens beschikbaar op het VCHN voor de behandeling van peesblessures bij paarden.
